عصر تراکنش ۱۰۵ / دینار الجزایر را نمی‌شود بدون نفت و گاز فهمید. پول کشوری که بخش بزرگی از اقتصادش هنوز به درآمدهای انرژی وابسته است و دهه‌هاست میان وابستگی به منابع طبیعی و تلاش برای تنوع‌بخشیدن به اقتصاد حرکت می‌کند. دینار الجزایر در سال ۱۹۶۴، تنها دو سال پس از استقلال، جای فرانک الجزایری را گرفت؛ تغییری که بخشی از ساختن هویت اقتصادی جدید این کشور بود.

سقوط قیمت نفت در دهه ۱۹۸۰ ضربه بزرگی به اقتصاد الجزایر وارد کرد و همین مسئله، این کشور را به سمت اصلاحات اقتصادی و حرکت تدریجی به اقتصاد بازار سوق داد. با این حال، نفت و گاز همچنان ستون اصلی اقتصاد الجزایر باقی مانده‌اند و بخش بزرگی از درآمد دولت و صادرات کشور را تشکیل می‌دهند. اسکناس‌های الجزایر هم بازتابی از همین مسیرند؛ ترکیبی از تاریخ، استقلال، علم، کشاورزی و پروژه‌های مدرن. در کنار این‌ها، دینار الجزایر یک ویژگی دیگر هم دارد: در کنار نرخ رسمی، بازار غیررسمی ارز هم نقش مهمی در اقتصاد روزمره بازی می‌کند؛ بازاری که گاهی فاصله قابل‌توجهی با نرخ‌های رسمی دارد.

فضایی آرام و معنوی روی اسکناس ۲۰۰ دیناری حاکم است؛ جایی که نقوش قرآنی، مسجد و شاخه‌های زیتون و انجیر کنار هم نشسته‌اند. پشت آن، صحنه‌ای از آموزش سنتی قرآن و گسترش فرهنگ اسلامی دیده می‌شود؛ تصویری از ریشه‌های فکری و دینی جامعه الجزایر.

اسکناس ۵۰۰ دیناری بیشتر شبیه نگاهی به آینده است؛ کره زمین و ماهواره الکام‌ست-۱ در مرکز تصویر، جاه‌طلبی فضایی و فناوری کشور را یادآوری می‌کنند. در سوی دیگر، دیش‌های ماهواره‌ای، نقشه الجزایر و یک پل مدرن، داستان توسعه زیرساخت و اتصال را روایت می‌کنند.

معماری عظیم مسجد بزرگ الجزایر روی اسکناس ۱۰۰۰ دیناری خودنمایی می‌کند؛ ساختمانی که به یکی از شاخص‌ترین نمادهای معاصر کشور تبدیل شده است. پشت اسکناس اما حال‌وهوایی متفاوت دارد؛ جایی که دستگاه بافندگی و قوری سنتی، صنعت و زندگی روزمره را کنار هم قرار داده‌اند.

یادمان شهدا و نقشه جهان عرب، نخستین چیزی است که روی اسکناس ۲۰۰۰ دیناری جلب توجه می‌کند؛ تصویری از حافظه تاریخی و هویت منطقه‌ای. در پشت، چشم‌اندازهای سنگی تاسیلی ناجر در کنار مسجد بزرگ الجزایر قرار گرفته‌اند؛ ترکیبی از طبیعت، تمدن و میراث ملی.