در شماره ۱۰۷ ماهنامه عصر تراکنش آخرین شماره شش مجله بین‌المللی را مرور کرده‌ایم تا ببینیم اقتصاد، فناوری و کسب‌وکار در میانه موج تازه هوش مصنوعی با چه پرسش‌هایی روبه‌رو هستند. بلومبرگ بیزینس‌ویک سراغ تغییر حرفه برنامه‌نویسی در عصر عامل‌های هوش مصنوعی رفته و فورچون، در کنار فهرست Global 500، مسیر آمازون و نقش جف بزوس را بررسی کرده است. اکونومیست رقابت آمریکا و چین بر سر هوش مصنوعی را زیر ذره‌بین برده و فوربس آسیا روایت کرده که بانک DBS چگونه این فناوری را وارد ساختار عملیاتی خود کرده است.

هاروارد بیزینس ریویو نیز به تناقض افزایش بهره‌وری و تشدید حجم کار با هوش مصنوعی پرداخته و بارونز، رشد تگزاس به‌عنوان قطب تازه کسب‌وکار، انرژی و زیرساخت هوش مصنوعی در آمریکا را بررسی کرده است. حاصل این مرور، تصویری از جهانی است که در آن هوش مصنوعی دیگر موضوعی صرفاً فناورانه نیست و هم‌زمان بر بازار کار، بانکداری، رقابت شرکت‌ها و حتی جغرافیای قدرت اقتصادی اثر می‌گذارد.

برنامه‌نویسی در عصر عامل‌های هوش مصنوعی

شماره آگوست ۲۰۲۶ بلومبرگ بیزینس‌ویک، تصویری از دگرگونی شتابان صنعت نرم‌افزار در پی گسترش ابزارهای هوش مصنوعی ارائه می‌دهد. در این شماره، گزارش «Claude’s Coders» به قلم مارک میلیان، بر تأثیر هوش مصنوعی بر حرفه برنامه‌نویسی تمرکز دارد و نشان می‌دهد مهندسان نرم‌افزار چگونه شیوه کار، آموزش و چشم‌انداز شغلی خود را با ابزارهایی مانند کلاود کد (Claude Code) تطبیق می‌دهند. این گزارش، این تغییر را نه صرفاً یک پیشرفت فنی، بلکه جابه‌جایی در تعریف کار برنامه‌نویس می‌داند.

گزارش با بوریس چرنی، یکی از چهره‌های مرتبط با کلاود کد، شروع می‌شود. او هنگام کار با لپ‌تاپش از خودش می‌پرسد آیا کاری که انجام می‌دهد هنوز «کدنویسی» محسوب می‌شود یا نه. این پرسش، نقطه اصلی گزارش است. برنامه‌نویسان حالا بخشی از کارهایی را که قبلاً خودشان انجام می‌دادند به عامل‌های هوش مصنوعی می‌سپارند و بیشتر بر هدایت، بررسی و اصلاح خروجی آنها تمرکز می‌کنند. این تغییر به دانشگاه‌ها و دوره‌های آموزشی هم رسیده است. در برخی برنامه‌های درسی، تمرکز کمتر روی یادگیری یک زبان برنامه‌نویسی مشخص است و بیشتر بر فهم ساختار سیستم‌های نرم‌افزاری و نحوه کار با عامل‌های کدنویسی هوش مصنوعی تأکید می‌شود. در واقع، مهارت مهم آینده فقط نوشتن کد نیست، بلکه توانایی هدایت ابزاری است که خودش می‌تواند کد بنویسد.

بلومبرگ بیزینس‌ویک همچنین به رویدادهایی مانند OpenClaw Hack Day در سان‌فرانسیسکو اشاره می‌کند؛ جایی که برنامه‌نویسان پشت لپ‌تاپ‌هایشان با ابزارهای هوش مصنوعی کار می‌کنند. برخی از این ابزارها برای حل مسائل فنی استفاده می‌کنند، برخی برای آمادگی مصاحبه شغلی و حتی پیدا کردن کار. گزارش در پایان به رقابت آنتروپیک و اوپن‌ای‌آی در بازار ابزارهای کدنویسی می‌پردازد؛ رقابتی که می‌تواند شکل کار توسعه‌دهندگان نرم‌افزار را بیش از امروز تغییر دهد.

جف بزوس: معمار عصر همه‌چیز

شماره آگوست/سپتامبر ۲۰۲۶ فورچون بیش از هر چیز به وضعیت بزرگ‌ترین شرکت‌های جهان می‌پردازد. محور اصلی این شماره، فهرست سالانه «Fortune Global 500» است؛ در کنار آن، فورچون سراغ اپل، آمازون و جنرال الکتریک رفته و بررسی کرده است که این شرکت‌ها چگونه خود را با تغییرات فناوری و بازار تطبیق می‌دهند. یکی از گزارش‌های اصلی این شماره به جف بزوس و آمازون اختصاص دارد. گزارش «جف بزوس: معمار عصر همه‌چیز» به قلم کریستین استولر، آمازون را نمونه‌ای از مسیری می‌داند که یک استارتاپ گاراژی را به یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های جهان و حالا به بازیگری مهم در رقابت هوش مصنوعی تبدیل کرده است. آمازون با درآمد ۷۱۶.۹ میلیارد دلاری، سود ۷۷.۷ میلیارد دلاری و ۱.۶ میلیون نیروی انسانی، در صدر فهرست Global 500 قرار گرفته است.

با وجود این تغییرات، بزوس معتقد است اصول اصلی آمازون تغییر نکرده‌اند. از نگاه او، قیمت پایین‌تر و تحویل سریع‌تر همچنان مهم‌ترین خواسته‌های مشتریان هستند و استراتژی شرکت نیز باید حول همین نیازها شکل بگیرد.

اپل یکی دیگر از موضوعات مهم این شماره است. فورچون بررسی کرده که مدیریت آینده این شرکت چگونه می‌تواند توان نوآوری اپل را دوباره تقویت کند. گزارش دیگری نیز به تحول جنرال الکتریک اختصاص دارد و یکی از بزرگ‌ترین بازآرایی‌های ساختاری تاریخ این شرکت را روایت می‌کند.

در مجموع، این شماره فورچون تصویری از شرکت‌هایی ارائه می‌دهد که با وجود اندازه و قدرتشان، نمی‌توانند به موفقیت گذشته تکیه کنند. هوش مصنوعی، تغییر مدل‌های کسب‌وکار و رقابت تازه در بازارهای جهانی، آنها را وادار کرده دوباره درباره مسیر آینده خود تصمیم بگیرند.

چین چه درسی برای رقابت هوش مصنوعی دارد؟

شماره هشت آگوست ۲۰۲۶ اکونومیست بخش مهمی از مطالب خود را به هوش مصنوعی و تأثیر آن بر اقتصاد و سیاست اختصاص داده است. روی جلد این شماره، یک ربات چینی دیده می‌شود و تیتر «Lessons from Chinese AI» به این پرسش می‌پردازد که جهان چه چیزی می‌تواند از مسیر چین در توسعه هوش مصنوعی یاد بگیرد.

اکونومیست در گزارش جلد خود، رقابت آمریکا و چین را فقط رقابت بر سر ساخت مدل‌های قدرتمندتر نمی‌داند. به نوشته این مجله، فاصله میان مدل‌های هوش مصنوعی دو کشور کمتر شده و چین در کنار توسعه فناوری، تلاش می‌کند استفاده از هوش مصنوعی را در بخش‌های مختلف اقتصاد گسترش دهد. اما این مسیر بدون هزینه نیست. گسترش هوش مصنوعی می‌تواند بازار کار را تغییر دهد و بعضی مشاغل را با فشار جدی روبه‌رو کند. به همین دلیل، یکی از مسائل مهم برای چین، بازآموزی نیروی انسانی و آماده‌کردن جامعه برای تغییرات ناشی از این فناوری است.

بخش دیگری از این شماره به سیاست پولی آمریکا می‌پردازد. مطلب « The nothing ever happens Fed» رویکرد فدرال رزرو را بررسی می‌کند و می‌پرسد آیا سیاست‌گذاران بیش از حد روی آرام‌ماندن اقتصاد حساب کرده‌اند یا نه. اکونومیست هشدار می‌دهد که این رویکرد تا زمانی جواب می‌دهد که شوک بزرگی رخ ندهد. افت احتمالی سهام شرکت‌های مرتبط با هوش مصنوعی، نوسان قیمت نفت، تنش‌های ژئوپلیتیک و شکنندگی بازارهای مالی، همگی می‌توانند این آرامش را برهم بزنند. در چنین شرایطی، ابهام در سیاست‌گذاری ممکن است خودش به بخشی از مشکل تبدیل شود.

این شماره در مجموع از جهانی حرف می‌زند که هم فناوری و هم اقتصاد آن در حال تغییر است؛ جهانی که در آن هوش مصنوعی دیگر فقط یک موضوع تکنولوژیک نیست و به بخشی از رقابت اقتصادی و سیاسی کشورها تبدیل شده است.

DBS در مسیر هوش مصنوعی

شماره آگوست ۲۰۲۶ «فوربس آسیا» بیش از هر چیز تصویری از تغییراتی ارائه می‌دهد که هوش مصنوعی، فناوری و تحولات اقتصادی در کسب‌وکارهای آسیایی ایجاد کرده‌اند. تصویر روی جلد این شماره به تان سو شان (Tan Su Shan)، مدیرعامل گروه DBS سنگاپور اختصاص دارد؛ مدیری باسابقه که نخستین زن در تاریخ ۵۸ ساله DBS است که هدایت این بانک را برعهده گرفته است. فوربس برای جلد او تیتر «رویارویی با آینده» را انتخاب کرده؛ تیتری که مستقیماً به مهم‌ترین مأموریت سو شان در دوران مدیریتش اشاره دارد: آماده‌کردن بزرگ‌ترین بانک جنوب شرق آسیا از نظر دارایی برای دوره‌ای که هوش مصنوعی و ایجنت‌های هوشمند می‌توانند شیوه ارائه خدمات بانکی را تغییر دهند.

پرونده اصلی این شماره با عنوان «Agent of Change» به همین موضوع اختصاص دارد. نویسنده گزارش، بررسی می‌کند که DBS چگونه هوش مصنوعی مولد و به‌ویژه هوش مصنوعی عامل‌محور یا Agentic AI را در بخش‌های مختلف خود وارد کرده است. فوربس در این گزارش، سو شان را نه صرفاً مدیر بانکی علاقه‌مند به فناوری، بلکه مدیری معرفی می‌کند که تلاش دارد هوش مصنوعی را به بخشی از ساختار عملیاتی بانک تبدیل کند. DBS تا پایان سال ۲۰۲۵ بیش از دو هزار مدل فعال هوش مصنوعی داشته و برآورد کرده که استفاده از این فناوری از طریق افزایش درآمد و کاهش هزینه‌ها حدود یک میلیارد دلار سنگاپور ارزش اقتصادی برای بانک ایجاد کرده است.

یکی از نمونه‌های این استراتژی DBS-GPT است؛ پلتفرم داخلی هوش مصنوعی مولدی که کارکنان می‌توانند برای دسترسی به اسناد سیاست‌گذاری داخلی، اطلاعات محصولات و تحقیقات از آن استفاده کنند و حتی ایجنت‌های شخصی خود را بسازند. طبق گزارش فوربس، حدود ۲۶ هزار ایجنت شخصی با استفاده از این بستر ساخته شده و مجموعه‌ای از پروژه‌های سازمانی هوش مصنوعی نیز در بخش‌هایی مانند حقوقی و تطبیق، بانکداری نهادی، بازاریابی و مدیریت ثروت به کار گرفته شده‌اند. DBS همچنین در حال آزمایش مرحله بعدی این تحول، یعنی بانکداری ایجنت‌به‌ایجنت است؛ فضایی که در آن ایجنت‌های هوشمند مشتریان و بانک‌ها می‌توانند مستقیماً با یکدیگر تعامل کنند. بانک در همین مسیر با Visa روی پرداخت‌هایی کار کرده که در آنها ایجنت هوش مصنوعی می‌تواند با استفاده از اطلاعات توکنیزه‌شده کارت، از طرف مشتری پرداخت انجام دهد. تمرکز این شماره البته تنها بر DBS نیست. یکی از پرونده‌های مهم آگوست، فهرست سالانه «200 Best Under A Billion» است که ۲۰۰ شرکت کوچک و متوسط بورسی برتر منطقه آسیا-اقیانوسیه با فروش سالانه کمتر از یک میلیارد دلار را معرفی می‌کند.

هوش مصنوعی همیشه کار را کمتر نمی‌کند

شماره جولای/آگوست ۲۰۲۶ هاروارد بیزینس ریویو سراغ یکی از تناقض‌های مهم هوش مصنوعی در محیط کار رفته است: ابزارهایی که قرار بود کار را سبک‌تر کنند، ممکن است در عمل باعث شوند کارکنان بیشتر کار کنند. یکی از گزارش‌های مهم این شماره با عنوان « AI Doesn’t Reduce Work—It Intensifies It» به قلم آرونا رانگاناتان و زینگ‌چی مگی یه، نتیجه یک مطالعه هشت‌ماهه در یک شرکت فناوری آمریکایی با حدود ۲۰۰ کارمند را بررسی می‌کند. یافته اصلی ساده است؛ کارکنانی که از ابزارهای هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، لزوماً زمان کمتری صرف کار نمی‌کنند. در بسیاری از موارد، ساعت کاری و تعداد وظایف آنها بیشتر می‌شود.

نویسندگان سه دلیل اصلی برای این اتفاق مطرح می‌کنند. نخست اینکه کارکنان با کمک هوش مصنوعی می‌توانند وظایف بیشتری انجام دهند و در نتیجه مسئولیت‌های بیشتری هم به آنها سپرده می‌شود. دوم اینکه مرز میان زمان کار و استراحت کم‌رنگ‌تر می‌شود. سوم نیز افزایش چندوظیفگی است؛ فرد می‌تواند چند جریان کاری را هم‌زمان جلو ببرد و همین قابلیت، فشار بیشتری ایجاد می‌کند. در نتیجه، بهره‌وری بیشتر الزاماً به معنای کار کمتر نیست. ممکن است سازمان فقط همان زمان آزادشده را با وظایف تازه پر کند.

نویسندگان پیشنهاد می‌کنند شرکت‌ها برای استفاده از هوش مصنوعی قواعد مشخصی داشته باشند؛ اینکه این ابزارها چه زمانی استفاده شوند، در چه کارهایی به کار گرفته شوند و افزایش بهره‌وری تا چه اندازه باید به افزایش حجم کار منجر شود. مطلب جلد این شماره نیز به مسئله تغییر در سازمان‌ها می‌پردازد. «تله هم‌راستایی کاذب» نشان می‌دهد که بسیاری از مدیران تصور می‌کنند درباره یک تغییر سازمانی توافق دارند، در حالی که برداشت آنها از هدف و نحوه اجرای آن متفاوت است. مجموع مطالب این شماره یک پیام مشترک دارند: فناوری به‌تنهایی سازمان را بهتر نمی‌کند؛ نحوه مدیریت آن تعیین‌کننده است.

تگزاس چگونه به قطب تازه اقتصاد آمریکا تبدیل شد؟

شماره ۱۰ آگوست ۲۰۲۶ بارونز، داستان رشد سریع تگزاس را روایت می‌کند؛ ایالتی که در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین مراکز کسب‌وکار، انرژی و فناوری آمریکا تبدیل شده است. مالیات پایین، مقررات سبک‌تر، منابع طبیعی فراوان و جمعیت رو به رشد، شرکت‌های بزرگی را به تگزاس کشانده‌اند. اوراکل، تسلا و کاترپیلار از جمله شرکت‌هایی هستند که دفتر مرکزی خود را به این ایالت منتقل کرده‌اند. تگزاس همچنین در تعداد شرکت‌های حاضر در فهرست Fortune 500 از کالیفرنیا پیش افتاده است. اما اهمیت تگزاس فقط به مهاجرت شرکت‌ها محدود نمی‌شود. این ایالت در حال سرمایه‌گذاری گسترده روی انرژی و زیرساخت‌های موردنیاز برای توسعه هوش مصنوعی است. مراکز داده بزرگ به برق زیادی نیاز دارند و تگزاس با منابع گاز طبیعی و ظرفیت بالای انرژی‌های تجدیدپذیر، تلاش می‌کند این نیاز را تأمین کند.

بارونز مدل اقتصادی تگزاس را نوعی «فراسرمایه‌داری» توصیف می‌کند؛ مدلی که فضای بیشتری در اختیار شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران خصوصی قرار می‌دهد. همین رویکرد باعث رشد سریع سرمایه‌گذاری شده، اما منتقدانی هم دارد. آنها معتقدند مقررات‌زدایی بیش از حد ممکن است توازن میان منافع شرکت‌ها، سهام‌داران و کارکنان را برهم بزند.

تگزاس همچنین می‌خواهد جایگاه خود را در بازارهای مالی تقویت کند. توسعه دالاس به‌عنوان یک مرکز مالی، ایجاد دادگاه‌های تجاری و راه‌اندازی بورس‌های جدید بخشی از همین مسیر است. بااین‌حال، رشد سریع تگزاس به محدودیت‌های طبیعی هم رسیده است. افزایش جمعیت، صنایع و مراکز داده مصرف آب را بالا برده و در برخی مناطق کمبود منابع آبی به مسئله‌ای جدی تبدیل شده است. به همین دلیل، پرسش اصلی گزارش بارونز این است که آیا مدل رشد تگزاس در بلندمدت هم قابل ادامه خواهد بود یا نه.